Gönlüm

GÖNLÜM
Ne ilkbahar bildi ne sonbaharı
Yaz mevsimi gibi kavruldu gönlüm
Kış mevsimi ateş sardı canımı
Sazak yemiş gibi savruldu gönlüm

Dağların başında seyip kalmışım
Bir yarın başında garip kalmışım
Haktan başkasına gaip kalmışım
Fecri kazip ile avundu gönlüm

Yârin kaşlarında naçar kalmışken
Bir abdal yaklaştı seher vaktiyken
Hele bir doğrul da kaybolsun diken
Güllere karışıp şad oldu gönlüm

Can zâra düşmeden canan bulunmaz
Ateş harlanmadan yanan bulunmaz
Hak ile pişmeden cinan bulunmaz
Fâni heveslere yad oldu gönlüm

06.09.2020 İstanbul
Arslan Yılmaz

(Tanıtım Bülteninden)