Hezeyan

Sami, hayatının en başından bugüne kadar tüm geçmişini zihninde bir kez daha gözden geçirdi. Yaşanan her
acıya, her kırgınlığa beyaz kumaştan kefenler biçti; ardından tüm bu anıları abdestsiz ve kıblesiz mezarlara
birer birer gömdü. Geleceğe dair umutlarını ise taze bir nefesle yeniden suladı. Pişmanlıkları, vazgeçişleri ve
hayalleri arasında kuvvetli bağlar kuruyor, kıyaslamalar yapıyor ve kendi ruhuna yeni bir yön veriyordu. Yeni
hayatına kendisini hazırlarken, inancı tam ve güçlü hislerle başına gelebilecek her türlü duruma göğüs
germeye artık hazırdı.

(Tanıtım Bülteninden)