İmbatla Sardım Yaralarımı

Pencereleri ırmak yataklarına bakan
Gürül gürül esen kavak ağaçlarıyla
Geride bıraktıklarımızın özlemiyle örülü
Sırtımdaki kazağın kokusunu yitirmeden
Kırık düğmenin solgun ipliğiyle,
Geceleri sürgülenen ahşap kapılarıyla
Avluların diliyle,
Yoksul öğrenci yıllarının
Tek odalık kiralık evleriyle
Kuru ekmeği,
Kömür ütüsünün düzeltiği
Beyaz gömleğin yakasıyla,
Bir kadının avuç içi kadar bahçesinde
Açıp duran erkenci gülleriyle
Pul pul dudaklarıyla sokağı öpen
Ahşap kapının durduramadığıyla
Seslerle,
Yakamdan hiç geçmeyen kokularla
Kirpiklerimin filizlerine takılan
Kara esintinin kırıp döktükleriyle
Gidiyorduk.

(Tanıtım Bülteninden)